{"id":574,"date":"2022-01-28T11:20:00","date_gmt":"2022-01-28T10:20:00","guid":{"rendered":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/?p=574"},"modified":"2022-09-28T17:47:47","modified_gmt":"2022-09-28T15:47:47","slug":"elpuntoimpropio","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/2022\/01\/28\/elpuntoimpropio\/","title":{"rendered":"el punto impropio"},"content":{"rendered":"<h4><del><\/del>\u00abFiebre<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0\/\u00a0<\/span>que de roc\u00edo<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0\/\u00a0<\/span>humedece cada poro de la piel \/ hace ondular en el pecho \/ un campo de amapolas<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0\/\u00a0<\/span>y conjura el delirio<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0\/\u00a0<\/span>en pluscuamperfecto<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0\/\u00a0<\/span>\u00bfAhora en qu\u00e9 modo?\u00bb\u00a0Abdellatif La\u00e2bi,<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span>Los frutos del cuerpo.<\/h4>\n<h4><span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0 <\/span>Ante el error de cosificar el formalismo y el consecuente miedo del metod\u00f3logo, un poder m\u00e1s antiguo que el tiempo aguarda. Pertenece al momento del olvido, pues \u00abconocer\u00bb significa nacer juntos, ser generado o regenerado por la cosa conocida.<\/h4>\n<h4>Seg\u00fan Plat\u00f3n, \u00abel fantasma surge cuando se quiebra la relaci\u00f3n entre el sujeto y su imagen\u00bb. Yo s\u00f3lo he instalado en mi cuerpo t\u00e9cnicas abiertas que est\u00e1n afuera del paradigma de esta imagen del mundo que compartimos. Sin embargo, nunca notamos aquello que est\u00e1 a punto de cambiarnos: fantasmas hambrientos de todo cuanto ya no est\u00e1.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4>\u00abLas entra\u00f1as siguen sumergidas en el tiempo.\u00bb Mar\u00eda Zambrano<\/h4>\n<h4>Me explico:<\/h4>\n<h4>Grab\u00f3, tall\u00f3, permut\u00f3, pes\u00f3 y transform\u00f3. Rara, por tanto interesante. Est\u00e1 escrita sin vocales. Hay heridas que ayudan a saltar en el tiempo, como un modo de equilibrar desde la distancia. Definici\u00f3n al azar: \u00abFormas da\u00f1inas y cat\u00e1rticas de reducir la tensi\u00f3n de afectos negativos y sentimientos diletantes, de resolver las dificultades interpersonales o fallas percibidas\u00bb. Una soluci\u00f3n intensa y radical al s\u00edntoma que, asumible o no por la subjetividad que la experimenta, produce variaciones en el condicionamiento que horadaba su propio destino.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4>Mediocridad dorada: \u00abla materia es parte de la mente; y la mente, de la materia\u00bb.<\/h4>\n<h4>\u00abLos s\u00edntomas ps\u00edquicos perduran no s\u00f3lo porque tienen un sentido oculto. Perduran porque tal sentido conlleva una satisfacci\u00f3n inconsciente, que se vive como displacer consciente, como sufrimiento. Se ha de acceder al n\u00facleo de satisfacci\u00f3n que el s\u00edntoma encierra, una satisfacci\u00f3n parad\u00f3jica.\u00bb apuntes psicoanal\u00edticos<\/h4>\n<h4>Una dial\u00e9ctica del polvo. Que recolecta aguas grises como pensamientos sin forma. De los golpes ignotos, los afectos aleatorios, de la materia confusa y los afuera del tiempo: piezas que nunca llegan a encajar y que est\u00e1n ah\u00ed sin m\u00e1s. Hacen cuerpo.<\/h4>\n<h4>Cada d\u00eda los recuerdos nos la juegan: la mente en el laberinto y el cuerpo hace s\u00edntoma. Una performance en la carne. T\u00e9cnicas -maestras- e inercias que se organizan en -y desde- la acci\u00f3n: pues, en realidad, los actos y los gestos nos definen; no los recuerdos, que son sombra e imagen.<\/h4>\n<h4>Lo que sucede en el accidente no es s\u00f3lo conmovedor o afectivo, sino que tambi\u00e9n simb\u00f3lico: pues moviliza masa cr\u00edtica y la elabora; decantando acci\u00f3n, t\u00e9cnica y discurso. Emerge el cuerpo.<\/h4>\n<h4>El cuerpo como fragmento y performance.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4>Con el fin de aminorar la tensi\u00f3n emocional del laberinto vivencial, el cerebro env\u00eda distintas \u00f3rdenes a las partes del cuerpo que manifiestan las creencias y asociaciones semi\u00f3ticas de nuestro tiempo; enlazadas, con mucha probabilidad, como s\u00edmbolo de un modo inconsciente; y, con las emociones que no han sido expresadas, en su acci\u00f3n contrariada, se organiza la respuesta sintom\u00e1tica.<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4>Transcorporalidad tambi\u00e9n va de encontrar una salida al s\u00edntoma que pueda resultar asumible: aprendizaje y cambio de las coordenadas conceptuales y afectivas, sin que ello destruya el complejo egoico.<\/h4>\n<h4>Paracelso:<span class=\"Apple-converted-space\">\u00a0<\/span>\u00abNo hay venenos, hay dosis\u00bb.<\/h4>\n<h4>Un golpe, con potencia de cura, abri\u00f3 el tiempo. El precio a pagar siempre es el mismo: asumir el plural adentro. Lo real y lo irreal -lo imaginario (a)sim\u00e9trico- se funden en intensidades y reescriben la cognici\u00f3n.<\/h4>\n<h4>Coraz\u00f3n e h\u00edgado en purga, tras verter sangre de carga densa y bilis negra en los propios ojos: metodolog\u00eda alterna en dosis precisa que, en su hibridaci\u00f3n con la instrumentaci\u00f3n cl\u00ednica, conforma horizonte, arte y paciencia.<\/h4>\n<h4>\u00bfC\u00f3mo se tiene una potencia? No se puede tener una potencia, s\u00f3lo se la puede habitar.<\/h4>\n<h4><a href=\"http:\/\/www.javiermartin.gal\">www.javiermartin.gal<\/a> | artes del movimiento<\/h4>\n<h4><\/h4>\n<h4><\/h4>\n<p>&nbsp;<\/p>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\"><br \/>\nversi\u00f3n en <strong>galego<\/strong>_<br \/>\n<\/span><\/h4>\n<h4><\/h4>\n<h4><\/h4>\n<h4><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">\u00abFebre \/ que de roc\u00edo \/ humedece cada poro da pel \/ fai ondular no peito \/ un campo de mapoulas \/ e conxura o delirio \/ en pluscuamperfecto \/ Agora en que modo?\u00bb\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Abdellatif La\u00e2bi, Os froitos do corpo.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Ante o erro de cosificar o formalismo e o consecuente medo do metod\u00f3logo, un poder m\u00e1is antigo que o tempo agarda. Pertence ao momento do esquecemento, pois \u00abco\u00f1ecer\u00bb significa nacer xuntos, ser xerado ou rexenerado pola cousa co\u00f1ecida.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Segundo Plat\u00f3n, \u00aba pantasma xorde cando se creba a relaci\u00f3n entre o suxeito e a s\u00faa imaxe\u00bb. Eu s\u00f3 instalei no meu corpo t\u00e9cnicas abertas que est\u00e1n f\u00f3ra da paradigma desta imaxe do mundo que compartimos. Con todo, nunca notamos aquilo que est\u00e1 a piques de cambiarnos: pantasmas famentas de todo canto xa non est\u00e1.\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">\u00abAs entra\u00f1as seguen mergulladas no tempo.\u00bb Mar\u00eda Zambrano<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Expl\u00edcome:<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Gravou, tallou, permutou, pesou e transformou. Rara, por tanto interesante. Est\u00e1 escrita sen vogais. Hai feridas que axudan a saltar no tempo, como un modo de equilibrar desde a distancia. Definici\u00f3n ao azar: \u00abFormas danosas e cat\u00e1rticas de reducir a tensi\u00f3n de afectos negativos e sentimentos diletantes, de resolver as dificultades interpersoais ou fallas percibidas\u00bb. Unha soluci\u00f3n intensa e radical ao s\u00edntoma que, asumible ou non pola subxectividade que a experimenta, produce variaci\u00f3ns no condicionamento que horadaba o seu propio destino.\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Mediocridade dourada: \u00aba materia \u00e9 parte da mente; e a mente, da materia\u00bb.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">\u00abOs s\u00edntomas ps\u00edquicos perduran non s\u00f3 porque te\u00f1en un sentido oculto. Perduran porque tal sentido leva unha satisfacci\u00f3n inconsciente, que se vive como displacer consciente, como sufrimento. Hase de acceder ao n\u00facleo de satisfacci\u00f3n que o s\u00edntoma encerra, unha satisfacci\u00f3n paradoxal.\u00bb apuntamentos psicoanal\u00edticos<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Unha dial\u00e9ctica do po. Que colleita augas grises como pensamentos sen forma. Dos golpes ignotos, os afectos aleatorios, da materia confusa e os f\u00f3ra do tempo: pezas que nunca chegan a encaixar e que est\u00e1n a\u00ed sen m\u00e1is. Fan corpo.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Cada d\u00eda os recordos x\u00f3gannola: a mente no labirinto e o corpo fai s\u00edntoma. Unha performance na carne. T\u00e9cnicas -mestras- e inercias que se organizan en -e desde- a acci\u00f3n: pois, en realidade, os actos e os xestos def\u00ednennos; non os recordos, que son sombra e imaxe.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">O que sucede no accidente non \u00e9 s\u00f3 conmovedor ou afectivo, sen\u00f3n que tam\u00e9n simb\u00f3lico: pois mobiliza masa cr\u00edtica e elab\u00f3raa; decantando acci\u00f3n, t\u00e9cnica e discurso. Emerxe o corpo.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">O corpo como fragmento e performance.\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Co fin de minorar a tensi\u00f3n emocional do labirinto vivencial, o cerebro env\u00eda distintas ordes \u00e1s partes do corpo que manifestan as crenzas e asociaci\u00f3ns semi\u00f3ticas do noso tempo; enlazadas, con moita probabilidade, como s\u00edmbolo dun modo inconsciente; e, coas emoci\u00f3ns que non foron expresadas, na s\u00faa acci\u00f3n contrariada, organ\u00edzase a resposta sintom\u00e1tica. Transcorporalidade tam\u00e9n vai de atopar unha sa\u00edda ao s\u00edntoma que poida resultar asumible: aprendizaxe e cambio das coordenadas conceptuais e afectivas, sen que iso destr\u00faa o complexo egoico.\u00a0<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Paracelso: \u00abNon hai velenos, hai doses\u00bb.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Un golpe, con potencia de cura, abriu o tempo. O prezo a pagar sempre \u00e9 o mesmo: asumir o plural dentro. O real e o irreal -o imaxinario (a)sim\u00e9trico- f\u00fandense en intensidades e reescriben a cognici\u00f3n.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Coraz\u00f3n e f\u00edgado en purga, tras verter sangue de carga densa e bilis negra nos propios ollos: metodolox\u00eda alterna en dose precisa que, na s\u00faa hibridaci\u00f3n coa instrumentaci\u00f3n cl\u00ednica, conforma horizonte, arte e paciencia.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">Como se ten unha potencia? Non se pode ter unha potencia, s\u00f3 se lle pode habitar.<\/span><\/h4>\n<h4 style=\"font-weight: 400;\"><span style=\"font-weight: 400;\">\u00a0<\/span><span style=\"font-weight: 400;\"><a href=\"http:\/\/www.javiermartin.gal\">www.javiermartin.gal<\/a> | artes do movemento<\/span><\/h4>\n<h4><a href=\"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F.jpeg\"><br style=\"font-weight: 400;\" \/><br style=\"font-weight: 400;\" \/><br style=\"font-weight: 400;\" \/><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-579\" src=\"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F.jpeg\" alt=\"\" width=\"1536\" height=\"2100\" srcset=\"https:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F.jpeg 1536w, https:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F-219x300.jpeg 219w, https:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F-768x1050.jpeg 768w, https:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-content\/uploads\/2022\/01\/F396427E-8DB1-49F5-8827-AAD4D9A6D64F-749x1024.jpeg 749w\" sizes=\"auto, (max-width: 1536px) 100vw, 1536px\" \/><\/a><\/h4>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>\u00abFiebre\u00a0\/\u00a0que de roc\u00edo\u00a0\/\u00a0humedece cada poro de la piel \/ hace ondular en el pecho \/ un campo de amapolas\u00a0\/\u00a0y conjura el delirio\u00a0\/\u00a0en pluscuamperfecto\u00a0\/\u00a0\u00bfAhora en qu\u00e9 modo?\u00bb\u00a0Abdellatif La\u00e2bi,\u00a0Los frutos del cuerpo. \u00a0 Ante el error de cosificar el formalismo y el &hellip; <a href=\"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/2022\/01\/28\/elpuntoimpropio\/\">Continue reading <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-574","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/574","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=574"}],"version-history":[{"count":10,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/574\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":592,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/574\/revisions\/592"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=574"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=574"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.tea-tron.com\/javiermartin\/blog\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=574"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}