olivia á Paris (Chez Madeleine)

(Fotografía: Fabiana Corrêa)

Unha parte de olivia crece na Fête da Rue Pasteur, organizada por varias asociaciones do barrio de Saint Ouen, na banlieu Parisina, no 93400.  Alí, aloxámonos na casa de Madeleine(“Chez Madeleine”), punto de encontro da Asociación Echanges, lugar de aloumiños e tolerancia, libros, quedo, aberto…e agora cun blog activo!

http://chezmadeleine93400.blogspot.fr/

Posted in proceso | 21 Comments

Descapitalizando os corpos: no sé cómo gritar o rebelarme

Comentaba Alfonso Pexegueiro no Fb. Copio porque non pode ser unha mellor introducción ao documental que linko ao final do post:

“Soy como un muerto/ que abre lentamente la tapa del ataúd”
Xu Lizhi
“Allí recibí para siempre la marca de la esclavitud”
Simone Weil

En 1934-35 Simone Weil entró a trabajar como obrera en las cadenas de montaje de Alsthom y Renault. En sus escritos y cartas, recogidas en “La condición obrera”, describe con enorme realismo las transformaciones que crea el trabajo en ella: “todas las razones exteriores (que antes creía yo interiores) sobre las cuales se basaba el sentimiento de mi dignidad y el respeto a mí misma, en dos o tres semanas han sido radicalmente destrozadas bajo el golpe de una presión brutal y cotidiana. Y no creas que esto me ha suscitado impulsos de rebelión. No, sino todo lo contrario, la cosa que más lejos estaba de imaginar, la docilidad. Una docilidad de bestia de tiro resignada…”

En 2013 Xu Lizhi, un joven poeta chino trabajador de Foxconn, la fábrica donde se ensambla el iPhone, escribió: “El papel se desvanece en sombras delante de mis ojos/ Con una pluma de acero esculpo un negro irregular/ lleno de palabras de trabajo/ Taller, línea de ensamblaje, máquina, tarjeta de fichar, horas extra, salario/ Me han entrenado para ser dócil/ No sé cómo gritar o rebelarme/quejarme o denunciar.” Xu Lizhi se suicidó finalmente después de dejar una colección de poemas que hablan de su vida en la fábrica.

Xu Lizhi “Un tornillo cayó al suelo/ en su negra noche de horas extra./ Cayó vertical y tintineante/ pero no atrajo la atención de nadie,/ igual que aquella última vez,/ en una noche como ésta,/ en la que alguien se lanzó al vacío”.

Simone Weil “Dado que no es natural que un hombre se convierta en cosa, y como no hay forma de sujeción tangible, ni látigo ni cadenas, es preciso doblegarse uno mismo a esta pasividad… el alma se lleva al taller. Y será preciso hacerla callar toda la jornada. A la salida uno tiene la sensación de no tenerla ya, de tan cansado que está… Hombres desempeñando el papel de las cosas, es la raíz del mal”.

***

Dende Francia…xente que decide Non traballar máis:

http://www.desrealitat.org/2011/05/attenrion-danger-travailen.html

Posted in proceso | Leave a comment

Guerras invisibles (guerra do capital)

http://noalttip.blogspot.com.es/

Reflexións sobre o tratado de comercio e inversións UE-EEUU, polo momento en negociación invisible ou silenciada. Contén un feixe de medidas procomercio e antivida. Un día destes pasarán a cifra de beneficios estimada, hai que ir buscando máscaras de gas.

Posted in proceso | Leave a comment

ESPAÑA E VIOLENCIA: PISTAS PARA A MASA DURMINTE_2

Cidade Morta

Película documental onde se describen casos de torturas e corrupción xudicial, os feitos do 4F (e outros posteriores), dende a olladade xuristas, forenses, vítimas, nais das vítimas etc…. En España oxe, practícase a tortura e ampárase xudicialmente.

Posted in proceso | 1 Comment

olladas amigas: pensando e(a)fectos da violencia

Posted in proceso | Leave a comment

DIA DAS LETRAS GALEGAS 2015: O CORPO DE FRANCO LATEXA, E A MOITA HONRA

 

estracto do blogue UN PAIS EN LATA, Fran P. Lourenzo.

http://unpaisenlata.wordpress.com/2014/07/07/a-implosion-do-17-de-maio-filgueira-valverde-o-escuro-mediador/

(…Hai tantas sombras na traxectoria pública de Filgueira que este Día das Letras Galegas podería converterse, ogallá, nun trasunto daquel programa de Telecinco, Hormigas Blancas, dedicado a exhumar a hemeroteca dos famosos.  En 1935, ano no que Castelao e Bóveda regresan dos seus desterros, Filgueira Valverde comandou unha escisión do Partido Galeguista, a chamada Dereita Galeguista. De tal xeito que O Escuro Mediador foi quen de seguir sendo galeguista e republicano, pero xa cun peíño no de despois. A súa entrega sen moitas reservas á sublevación militar do 36 non se compara nin de lonxe coas veleidades de Torrente ou de Cunqueiro co lado escuro. Coñezo os problemas, dúbidas e atrancos que estes dous escritores tiveron coa oficialidade da ditadura. O propio Vicente Risco afastouse da vida, recluíuse no seu medo. Non sei, porén, que Filgueira tivese nunca ningún problema en ostentar cargos do Réxime -foi alcalde de Pontevedra e propiciou o estrago de ENCE na ría, procurador en Cortes, presidente de tribunais provinciais-, nin en participar en actos de propaganda e emisións radiais dos sublevados, nin se debeu importar demasiado coa consideración de intelectual útil e afecto que se lle outorgou decote, porque estar estivo en todos os allos…)

franquistaAquí Francisco Franco, aquí un amigo. Fotografía tirada de diarioliberdade.org

Posted in proceso | 4 Comments

ESPAÑA Y VIOLENCIA: PISTAS PARA LA MASA DURMIENTE _1

Posted in proceso | Leave a comment

 

“Compre romper a marcha pola mesma estrada que fagamos cos nosos pasos e afrontar nela unha pelegrinaxe sin chegada, porque en cada relanzo d’o camiño agárdanos unha voz que nos berra: Máis alá! “

Alvaro Cebreiro e Manuel Antonio. Rianxo, 1922
Posted in proceso | Leave a comment

BALAS Y CICATRICES. OLIVIA VIAJA POR PALESTINA. MAYO 2014.

(PERDON, ESTO IBA A TENER OTRA FORMA, PERO LAS MAYUSCULAS NO TIENEN VUELTA ATRÁS. DESASTRE ACENTUADO.)

ESTÉTICA Y GESTOS DE LA VIOLENCIA ( EVIDENCIAS )

 OS PAQUETIÑOS DOS MAICES FRITOS TEÑEN DEBUXOS DE SOLDADOS. O BOTE DO XOGUETE DE FACER POMPAS DE XABRON É DE COR VERDE MILITAR, TEN A FORMA CASE EXACTA DAS TORRES MILITARES QUE RODEAN POR EXEMPLO Á CIDADE DE NABLUS, NAS COLINAS. (EN REALIDADE SON BRANCAS, PRIMEIRA MENTIRA). CHAVEIROS METRALLETA E CARTEIS DOS MARTIRES. NA ENTRADA DA CIDADE VELLA, NA RUA DE ADOQUINS BRANCOS AMARMOLADOS E ESTREITIÑOS, A MAN ESQUERDA, NUNHA PRAZA QUE PODERIA PARECER DA VILA DE MUROS, PENSEI QUE HABÍA A CARTELERIA DUN CINE, PERO NON, ERA UN LUGAR DE HOMENAXE AOS MARTIRES. PARECIAN CARTEIS DE PELICULA, CINCO SEGUIDOS. QUE RARO SERIA TRAERSE UN A CASA. ADEMÁIS PODE IMPLICAR NON VOLVER A ENTRAR NUNCA MAIS NA PALESTINA, NIN NAS ZONAS OCUPADAS POR ISRAEL. E TAL VEZ TAMPOUCO EN XORDANIA, PERO AHI XA NON SEI. É CLARAMENTE MELLOR QUE NO AEROPORTO NON SE ENTEREN DE QUE DURMICHES NO WEST BANK (PALESTINA), NIN QUE TES RELACIONS, DO TIPO QUE SEXA, CON HABITANTES DE ALI, NIN QUE GOSTAS DE CONSERVAR IMAXES DOS MARTIRES. PODERIAN LEVARCHE A UNHA HABITACION APARTADA DO RESTO, PARA FACERCHE UN INTERROGATORIO (SUPOÑO QUE O É) NO QUE PODEN CHEGAR A PEDIR QUE ABRAS O TEU CORREO ELECTRONICO, OU O FACEBOOK. E DENDE QUE OS TELEFONOS ESTAN SINCRONIZADOS CON TODO ISO, É MOITO MÁIS DIFICIL A DISCRECIÓN, OU NEGARSE A FACILITAR INFORMACION INTIMA. HAI UNHA LEI QUE OS AMPARA. ANTES NON A HABIA E FACIANO IGUAL, PERO A COUSA ESTÁ RELAXADA PARECE, XA NON SE ESCOITAN HISTORIAS ESCABROSAS, NIN TES MEDO DA AGRESION FISICA, NIN CHE PIDEN QUE ABRAS AS PERNAS. A AGRESIÓN PSICOLOXICA SI QUE EXISTE, MELLOR IR PREPARADA, REFLEXIONAR, RECORDAR O ABSURDO DO SEU ABUSO DE PODER. ACABOME DE MIRAR COS SEUS OLLOS E DE REPENTE SINTOME UNHA ESCRITORA DE MANUAIS PARA TERRORISTAS. JODER, ME JUSTIFICO: SE QUERES IR A FACER RIR, O PAIASO, BAILAR EN ESCOLAS, HOSPITAIS OU RUAS, SE QUERES COÑECER UNHA REALIDADE QUE CHEIRA A BRAVÍO, MERCAR UNHA PALESTINA EN HEBRON, COMER UN FALAFEL A TRES CHICLES EN NABLUS, FLOTAR NO MAR MORTO, COÑECER A PERSOAS QUE TRABALLAN NA TRANSFORMACION SOCIAL (E NA SANACION ENGADO EU) A TRAVES DE ARTES COMA O TEATRO, O BREAKDANCE, A PINTURA, O PAIASO, A DANZA, OS MURAIS… POIS NON PODES. NON ESTÁ PERMITIDO. ENTENDESE COMA UNHA COLABORACION Á REBELION OU Á RESISTENCIA PALESTINA. NON SE PODE. DELITO. MAL. E PODEN DECIDIR NO AEROPORTO PROHIBIRCHE O ACCESO INDEFINIDAMENTE. NUNCA MAIS NABLUS.

AQUELO É UN DOS FRACASOS DO MUNDO ENTEIRO (OUTRO É O DOS NENOS DAS RÚAS, E A DEBASTACIÓN DA AMAZONÍA). ALI FAN O QUE LLES DA A GANA, DENDE O AEROPORTO, A XERUSALEM, A HEBRON… PÁRASE UN CAMION EN BALATA (CAMPO REFUXIADOS DE NABLUS) AMETRALLAN EN DE REDOR E SIGUEN CONDUCINDO (PASOU DIAS ANTES). BAIXAN MIL SOLDADOS A FACER MANOBRAS MILITARES (PRACTICAS): POLA NOITE ENTRAN NA CIDADE (SEN EXPLICAR PORQUE, NIN POR CANTO TEMPO ESTARAN ALI) E ENSAIAN A ABRIR PORTAS DAS CASAS CON PEQUENOS PREPARADOS EXPLOSIVOS (BOMBAS), INDENTIFICAN AO PERSONAL (ANTES O DESPERTAN E SACAN DA CAMA SE NON ESTÁ XA EN PE), MIRAN RELOXO (ME SUPOÑO) E FORA, SEGUINTE APARTADO (APARTAMENTO), ANTES DO AMENCER MARCHAN, E OS BEBÉS E OS MAIORES QUEDAN CHORANDO (ISTO DIAS ANTES TAMEN). (O DA HORA Á QUE MARCHAN É A SEGUNDA POSIBLE MENTIRA, O QUE SI, A ISO DA UNHA DA NOITE DIXERON QUE PARA CASA, QUE É A SOLDIER’S TIME, A HORA HABITUAL DE BAIXADA, DO BAR CORRENDO PRA CASA). PRACTICAS MILITARES NA VIDA REAL, COMO O DOS TOROS. TAMEN EN BALATA HAI UN CEMINTERIO FUSILADO, MILES DE BALAS E IMPACTOS MÁIS GRANDES NOS MUROS, NAS TUMBAS. DA MEDO IR AO CEMENTERIO POR SE CHE MATAN. ENTRETÉÑENSE A DISPARARLLE NAS TUMBAS DESA XENTE CREENTE, QUE DE TODAS MANEIRAS NON PODEN VISITAR. O CAMPO, QUE É COMA UN BARRIO MARXINAL DUNHA CIDADE, ESTÁ RODEADO DE TORRES MILITARES, NAS COLINAS E NOS EDIFICIOS. CON SOLDADOS QUE CAMBIAN CADA POUCOS DÍAS DE POSTO E CADA 3 MESES DE ZONA OU CIDADE. SOLDADOS E SOLDADAS DE ENTRE 18 E 25 ANOS TAL VEZ, E EU DIRIA QUE A MODA ESTÁ EN 20. CON FEROMONAS, INSCONSCIENCIA IMPLÍCITA DA IDADE, ODIO PROGRAMADO, CRUELDADE ANESTESIADA E DEMASIADO PODER (INFINITO, SON PRACTICAMENTE IMPUNES). ESQUENCERON QUE O QUE FAN COMO PERSONAS (E SOBRE PERSONAS), É AMORAL. E TERRORIFICO. NOS CAMPOS A XENTE ESTÁ ENFADADA, ENTRÁRONLLES NAS CASAS DAS SÚAS VILAS DE NACEMENTO, PARA EXPULSALOS SEN MÁIS E MANDALOS A VIVIR NOUTRA CIDADE, DE REFUXIADOS, SUBURBIAL. TEÑEN QUE CONSTRUIRSE OS MOBLES DENTRO DAS CASAS, PORQUE ALGUNHAS RÚAS SON TAN, TAN ESTREITAS QUE NON ENTRA UN SOFÁ. E DISPÁRANLLES NAS TUMBAS, E NA CARA. LEVAN ALÍ DENDE O ANO 1948 OU ASÍ. A SEGUNDA INTIFADA NO 2003, EN NABLUS NACEU EN BALATA, OS XÓVENES CANSÁRONSE E COLLERON AS ARMAS E AS PEDRAS. E PERDERON, DIXO WUASDI QUE MORRERON TODOS E OS VIVOS ESTÁN PRESOS. BASTA DE HISTORIA. ESQUENCÍA: MUROS, MALLA METÁLICA, REXAS DOBRES E TRIPLES, ARAME DE ESPIÑO, MOITO ARAME DE ESPIÑO, VALLAS, PORTAS TRABADAS E SOLDADAS, MOITAS COUSAS ROTAS, IMPACTOS DE PROXECTIL NAS CASAS, RÚAS, PORTAS, NO CHAN, GASES LACRIMÓXENOS, NEUMÁTICOS QUEIMADOS, PEDRAS, MOITAS PEDRAS, CHEK POINTS, BARREIRAS, GRUPOS DE SOLDADOS QUE VES DE LONXE, FRANCOTIRADORES QUE VES DE LONXE, SOLDADOS DE CERCA, CASETAS MILITARES, RESTOS DE CASETAS DESTARTALADAS, RESTOS DE TELA DE CAMUFLAXE, PORTAS E CONTRAS DE FERRO, CARTEIS QUE AMEAZAN DE RISCO DE PERDA DE VIDA EN CASO DE CONTINUAR.

  

ANIMALES RESISTENTES (QUE NO VENGA TODO LO QUE PODEMOS SOPORTAR)

 “FUCK THEM” E CRUZA AS MANS CON ENERXÍA, COMO SE FIXESE O XESTO DE “JALASH”, YA BASTA , PASO. DUAS MANS GRANDES DE FISIOTERAPEUTA DE NOVELA, DE 50 ANOS LARGOS. MAIS BEN, 50 ANOS CANSADOS, INTENSOS E ESPERTO. MIRADA DE QUEN NON DURME. ESPERTO DE MEDO NESE ZOOLOXICO NO QUE ESTÁ CONFINADO. OXE, AGORA. TEN UN KILOMETRO DE AUTONOMIA, O FILLO DE 11 ANOS FAI OS RECADOS DA CASA ( NON TEN PINTA DE SER DOADO FACER OS RECADOS), É PRECIOSO, NA DESPEDIDA UNHA CANICA AZUL DA SORTE. PARA QUE O PROTEXA. MANDOVOS BICOS E A VER SE VOS CHEGA O CHEIRO DE FORA. MANDOVOS AMOR, E FORZA. QUE TRISTEZA TAN GRANDE POR UN MOMENTO, RECORDAR A NENA AVANEANDOSE NA TERRAZA DESA GUERRA. HEBRON É TERRIBLE. “FUCK THEM” NON LLES FAGO CASO, QUE MÁIS QUERERIAN QUE LLES FIXESE CASO…“O MEU XENIAL VECIÑO” LIDER DA LIGA MUNDIAL DE DEFENSA DOS XUDEOS, QUE PARACE UN ASESINO (ESTA É UNHA OPINIÓN MIÑA, E ESPERO QUE NON SE ENTERE DE QUE ESTOU ESCRIBINDO ISTO, PORQUE REALMENTE DA MEDO ESE COLONO, PESE A NON SER MOI GRANDE). EN HEBRONX PÓDENTE GRITAR COMO SE FORAN A MATARTE, METRALLETA EN MAN, BOLSILLOS INCHADOS, MIRADA IRACUNDA, POR TERLLES DADO CO BALÓN NO POSTO, XOGANDO AO FUTBOL. SUPOÑO QUE É POR SE É UNHA BOMBA. ESTA IDEA BERROUMA O MEU PAI, OU O MEU IRMAN, NON SEI. QUE SE EMPEÑAN EN FACERME ENTENDER E APREHENDER, E REPETIR EN ALTO, QUE HAI FILLOS DE PUTA NOS DOUS BANDOS. E CLARO QUE OS HAI, EN TODOS LADOS HAINOS, ALI TAMÉN. ESTÁ CLARINETE. PERO EN VEZ DE SEGUIR BERRANDO PODIAMOS FALAR DO QUE ESTÁ PASANDO ALÍ. DIGO AGORA, O QUE VERÍAS SE MIRARAS NAS RÚAS, NON NOS DESPACHOS, QUE A MIN DAME POLO CU O QUE PASA NOS DESPACHOS. O QUE LLES PASA AOS NENOS DE 6 ANOS QUE XOGAN AO FUTBOL E MANDAN UN BALÓN NA CASETA MILITAR DA ESQUINA. O QUE LLES PODERÍA PASAR SE O MOZO DA METRALLETA, DE 20 ANOS, TEN UN DÍA “MALO”. O QUE LLES PASA AO IR Á ESCOLA. O QUE LLE PASA A UN HOME ACURRALADO QUE NON PODE TER TRABALLO ALGÚN, XULGADO POR TER UNHA ASOCIACIÓN VECIÑAL. E NON QUERIA ENFADARME. PERO ESTOU GRITANDO. TODO MEZCLADO. NON SON CAPAZ DE DISTANCIARME DO QUE ME PROVOCA, NON PODO FALAR CON DISTANCIA. FUCK THEM.

APARTHEID (LA VANALIZACION DEL MAL)

NON SEI ESCRIBIR BEN A PALABRA “APARTHEID”, SI É ASI, É SORTE, NON PODO ASEGURALO…PODERIA MIRALO PERO DA IGUAL. TAMPOUCO TEÑO MOI CLARO O QUE SIGNIFICA EXACTAMENTE, Á QUE FAI REFERENCIA. DIRIA QUE A SEGREGACION RACIAL EN AFRICA, PERO NON SEI SE INCLUE A ABOLICION DA EXCLAVITUDE POR EXEMPLO. E COMO SE ME REULTASEN HISTORIAS CONFUSAS, AS DESTE TIPO. NON ACABO DE ENTENDER OS MUROS NA TEORIA. A MIÑA MEMORIA NON RETEN A DESCRIPCION HISTORICA, AINDA QUE SI AS LETRAS DE CANCIONS, INCLUIDAS NOUTROS IDIOMAS QUE NON SEI FALAR BEN. É COMO SE NON MO CREESE, NON LLE ATENDO. NON E VOLUNTARIO. NIN RENTABLE, CASI NUNCA GAÑO DISCUSIÓNS. FUNCIONAME APRENDER NA PRACTICA, VIAXES, TENTATIVAS DE FACER COUSAS, QUE ME LEVAN A CONVIVIR NESES MOMENTOS HISTORICOS, OU NA SUA POSTERIORIDADE. TODO ISTO PARA QUE NON VOS FIEDES MOITO DE COMO DESCRIBO OS DATOS, MELLOR SERIA QUE O VIVIRADES. AO CASO, O QUE SI SEI É QUE A PALABRA “APARHEID” ESCOITASE E LÉESE CERCA DA PALABRA “PALESTINA”. 

 

MEMORIA RECIENTE (BALAS Y CICATRICES)

ESOS DOS AMORES QUE TENSO: EL ROMÁNTICO, BASADO EN LA EXALTACIÓN Y EL ANHELO. LA NOSTALGIA, LA ANTICIPACION DEL DOLOR POR LA POSIBLE FALTA, EL DRAMA , LA INTENSIDAD, LA BUSQUEDA DE LOS LIMITES, EXPLOTAR DE AMOR Y VER ENVEJECER A UNA PERSONA, DE CERQUITA. Y, EL OTRO, ES EL DE CUANDO ESCOJO NO SUFRIR, O AL MENOS NO LO MIRO CON CONDESCENDENCIA Y RESPETO DE VÍCTIMA. PRIMERO DESAPEGARME DE LA OTRA IDEA DE AMOR. PARA CAMINAR EN LA ACEPTACION, EN LA DESTRUCCION DE LAS EXPECTATIVAS. VERME ENVEJECER A MI MISMA ES SUFICIENTE, ME DIGO, Y ADEMAS NUNCA ESTARE SOLA (HERENCIA FAMILIAR). LA SOLEDAD COMO LUGAR MISTERIOSO Y FANTASTICO. LA RECONQUISTA DEL UNO, DE LA UNA. LA EROTICA DE LA SOLEDAD IGUAL DE POTENDE QUE CUANDO LA PROYECTABA EN OTRA PIEL Y OTROS ANTEBRAZOS. LA IMPORTANCIA DE MI OMBLIGO, UNICA. ALMA CEREBRO CORAZON SEXO BOCA ANO UNICOS. ESPALDA… INCOMPARABLES CON LOS ANTEBRAZOS Y SUS MANOS. CON LAS PIERNAS, LOS PULMONES, LOS OJOS..TODO ES INCREIBLE. ESA ES LA LOGICA. Y FLUIR, RESPIRAR Y BEBER. LA VIDA ES FLIPANTE.

PEQUEÑOS ALTARES 

TODO MI RESPETO AL SER HUMANO, A SU INFINITUD, DIVERSIDAD Y RESISTENCIA.

PENSAMIENTO PARA EL MURO MARROQUÍ EN TERRITORIO SAHARAUI, MAS LARGO AUN QUE EL ISRAELÍ EN TERRITORIO PALESTINO, Y OLVIDADO.

LARGA Y BUENA VIDA A TODO NIÑO Y TODA NIÑA.

AMOR Y AIRE PARA LA SELVA-PULMON.

LUCIDEZ PARA NO HACERLE COSAS TERRORIFICAS A OTRO SER VIVO. Y BUENA SUERTE, PARA QUE NUNCA ME LAS HAGAN, NI A MIS SERES AMADOS.

Fotos: Alfredo Pérez // Fotografía (tratamiento + retoque): Fabiana Corrêa

Posted in proceso | Leave a comment

Posted in proceso | Leave a comment